Dünyanın En Büyük Oyun Arşivi Kapanıyor: 60 Bin Oyun Tehlikede
Almanya'nın 1,5 milyon avroluk dev oyun koruma projesi ICS, finansman desteğinin kesilmesiyle faaliyetlerini durdurma kararı aldı.

Almanya'nın dijital oyun mirasını korumak amacıyla kurulan ve dünyanın en büyük halka açık video oyun arşivi olma özelliğini taşıyan Internationale Computerspielesammlung (ICS), yaklaşık 1,5 milyon avroluk kamu finansmanının Nisan ayı sonunda sona ermesi ve federal hükümetin desteği yenilememesi üzerine kapatılıyor. Proje hissedarlarının oy birliğiyle aldığı karar sonrası, 60 binin üzerinde kataloglanmış oyunun geleceği belirsizliğe sürüklendi.
Dijital Miras ve Fiziksel Kayıplar
2012 yılından itibaren Potsdam Üniversitesi, Berlin Bilgisayar Oyunları Müzesi ve Almanya'nın oyun derecelendirme kurumu USK gibi kurumların iş birliğiyle oluşturulan arşiv; kartuşlardan disketlere, CD ve Blu-ray'lerden donanımlara kadar geniş bir yelpazeyi kapsıyordu. 2019 yılında halka açılan online katalog, on binlerce girişle araştırmacılara hizmet veriyordu. Fiziksel koleksiyonlar kurumların elinde kalsa da, ortak veritabanının ve altyapının akıbeti şu an hukuki ve teknik inceleme aşamasında bulunuyor.
Ekonomik Gerekçeler ve Sektörel Riskler
Almanya Araştırma, Teknoloji ve Uzay Bakanlığı'nın (BMFTR) yaptığı incelemeler sonucunda, projenin ölçeği göz önüne alındığında kalıcı kurumsal finansman modelinin ekonomik olarak sürdürülebilir olmadığı sonucuna varıldı. Bu durum, oyun dünyasında ciddi bir veri kaybı riskini beraberinde getiriyor. Video Game History Foundation tarafından yapılan bir araştırma, ABD'de piyasaya sürülen klasik oyunların %87'sinin artık baskıda olmadığını ve ticari olarak erişilemez hale geldiğini ortaya koyuyor.
Sony'nin Kararı ve Arşivleme Krizi
ICS'nin kapanış haberi, sektördeki fiziksel medya kaybını hızlandıran başka bir gelişmeyle eş zamanlı geldi. Sony, PlayStation disklerinin fiziksel üretimini 2028 yılına kadar sonlandıracağını doğruladı. Bu karar, gelecekteki arşivleme çalışmalarını daha da zorlaştırırken, dijital oyunların korunmasının sadece gönüllü toplulukların ve kısıtlı bütçeli projelerin insafına kaldığını gösteriyor.
